درسنامه آموزشی عربی کلاس هفتم

با توجّه به متن درس جمله‌های صحیح و غلط را معلوم کنید.

1- عَدَدُ الْأَولادِ وَ الْبَناتِ خَمسَةٌ. (غ)
تعداد دختران و پسران پنج‌تاست.

2- السَّیِّدُ زارعیّ مُدَرِّسُ الْکیمیاءِ. (غ)
آقای زارعی معلم شیمی است.

3- أشجارُ الرُّمّانِ فی بُستانِ السَّیِّدِ زارِعیّ. (ص)
درخت‌های انار در باغ آقای زارعی است.

4- کانَ الْحِوارُ اْلْأَوَّلُ بیَنَ الْوالِدَةِ و البَناتِ. (غ)
گفت‌وگوی نخست میان مادر و دختران بود.

4- کانَ هَدَفُ الْأولادِ وَ الْبَناتِ مُساعَدَةَ الْجَدِّ و الْجَدَّةِ. (ص)
هدف پسران و دختران کمک به پدر بزرگ و مادر بزرگ بود.

جمله‌های زیر را ترجمه کنید، سپس زیر فعل‌های ماضی خط بکشید.

1- یا بِنْتانِ، کَیْفَ قَرَأْتُما دَرسَکُما؟
ای دختران (دو دختر) چگونه درستان را خواندید؟

2- یا أُستاذُ، هَلْ سَمَحْتَ لی بِالْکَلامِ؟
ای استاد، آیا به من اجازه دادی که صحبت کنم؟

3- أیَّتُهَا السَّیِّداتُ، أَ سَمِعْتُنَّ صَوْتَ أطفالِکُنَّ؟
ای خانم‌ها، آیا صدای فرزندانتان را شنیدید؟

4- أیُّهَا الطُّلّابُ، لِماذا فَتَحْتُمْ أَبْوابَ الصُّفوفِ؟ لَأَنَّ الْجَوَّ حارٌّ.
ای دانش‌آموزان! چرا در کلاس‌ها را باز کردید؟ چون هوا گرم است.

ترجمه کنید.

- قَرَأْتُم: خواندید $ \Leftarrow $ هوَ ما قَرَأَ: او نخواند
- بَدَأتُ: شروع کردم $ \Leftarrow $ أنتُنَّ بَدَأْتُنَّ: شما شنیدید.
- سَمِعْنا: شنیدیم $ \Leftarrow $ أنتُما سَمِعْتُما: شما اجازه دادید.
- وَصَلْتُم: رسیدید $ \Leftarrow $ أنتُمْ ما وَصَلْتُم: شما شروع کردید.
- سَمَحَ: اجازه داد $ \Leftarrow $ أنتُنَّ سَمَحْتُنَّ: شما ترسیدید.
- قَطَعْتِ: بریدی $ \Leftarrow $ أنتُما ما قَطَعْتُما: شما نبریدید.

گزینه مناسب را انتخاب کنید.

1- اَلْمُعَلِّمَةُ ............... لی بِالْخُروجِ مِنَ الصَّفِّ. سَمَحَ / سَمَحَتْ
معلم (زن) به من اجازه داد از کلاس بیرون بروم.
چون فاعل «المعلّمة» مؤنث است، فعل هم باید به صورت مؤنث بیاید.

2- أَنَا وَ صَدیقی ................. فِی الْمُسابَقَةِ. نَجَحْتُ / نَجَحْن
من و دوستم در مسابقه موفق شدیم.
چون «أنا و صدیقی» جمع (ما) است، فعل باید جمع اول‌شخص بیاید.

3- أَیَّتُهَا الْأُختانِ، أَ ما .................... بِالِافْتِخارِ؟ شَعَرْتُما / شَعرَتْمُ
ای دو خواهر! آیا به افتخار احساس نکردید؟
چون مخاطب «الاختان» (دو نفر مؤنث) است، فعل باید برای مثنّی دوم‌شخص بیاید.

4- هوَ ................. من نجاحِ صَدیقِهِ. فَرِحَ / فَرِحَتْ
او از موفقیت دوستش خوشحال شد.
چون فاعل «هو» (مذکر مفرد) است، فعل هم به صورت مفرد مذکر می‌آید.

5- أَیُّهَا الْأَصدِقاءُ، ماذا ...............؟ صَنَعْتُم / صَنَعْتُنَّ
ای دوستان! چه ساختید؟
چون «الأصدقاء» جمع مذکر است، فعل باید برای جمع مذکر بیاید.

6- قالَتْ أُمُّ حَمیدٍ: أَنَا ............ . مُنتَظِرٌ / مُنتَظِرَة
مادر حمید گفت: من منتظرم.
چون گوینده «امّ حمید» (زن) است، صفت باید مؤنث بیاید.